- अमृत भीमानेली पहिलोपटक उन लाई सिन्धुली अस्पतालको बिलिङ काउन्टरको लाइनमा , सबैभन्दा अन्तिममा उभिइरहेको देखेको थिएँ । सामान्य कद , कालो वर्ण , जनजाति य अनुहार , मझौला आँखा , गाउँले लुगा , अलिक ठूलो मुख अनि खुट्टामा प्लाष्टिक चप्पल – यही हुलियामा थिए उनी । म अर्को लाइनमा उन को सँगसँगै भएकोले एकपटक हेरेको थिएँ तर उन को उपस्थितिले खासै तानेको थिएन मलाई । " यो लाइन पनि हतारकै बेला मा चैं झन् कति लामो हुन्छ होइ ? " सुन्ने मान्छे पनि अलि टाढै छ कि झैं गरी , पुरै जनजाति य लवजमा ठूलै आवाजमा बोलेकाले " को आएछ यहाँ ?" भ न् ने भावमा सबै उन कै अनुहार तिर हेर्न थाले । चिने का मान्छे ले " ए , राजकुमार पो !" भने , नचिन्नेले चिन्नेहरुसँग " को हो ? " भनेर साउतीमै सोध्न थाले । म भने लगभग मौन । जे होस् , नाम था हा पाएँ - ' राजकुमार ' रहेछ । एकपटक उन को अनुहार हेरें र ' यो अनुहारलाई कसले राजकुमार नाम राखे होलान् ' भनेर मनमनै हाँसें । वास्तवमा अनुहारले कहिल्यै राजकुमार नदेखिने उनै राजकुमार ...
